De spanning en de Depressie doden ons!

Een korte generatie geleden, konden de families hun horloge plaatsen tegen de tijd dat de vader huis van het werk elke dag werd. Mijn papa liep altijd door de voordeur bij precies 6 PM en het avondmaal werd gediend bij 6:10. Wij allen zouden de lijst besprekend de gebeurtenissen van de dag rondhangen en zouden dan op de straat uitgaan om tijd met de buren door te brengen toen de keukenkarweien werden gedaan.

Op hete de zomernachten zouden mijn ouders op de veranda met een koele frisdrank zitten en zouden de jonge geitjes met een slang bespuiten aangezien wij over het voorgazon wierpen. Het leven was eenvoudig toen - maar niet anymore!

Who onder ons heeft niet een weinig wordt verraden die door George Jetson's visie gevoeld van wat de toekomst „verondersteld“ om was te zijn? Wij allen weten Jetsons enkel een beeldverhaal was maar het verleidde ons in het geloven de werkdag van de toekomst slechts een paar uren zou zijn, knoopt dicht het zitten als op z'n gemak voorzitter, die een paar duwt, terwijl de mooi-vrouw nog mooier werd, doorbrengend het grootste deel van haar tijd bij de schoonheidssalon. Hij loog aan ons!

De droevige werkelijkheid is de toekomst wij in vandaag zijn het nauwkeurige tegengestelde van M. Jetson's leven. De vaders werken harder, langer en met meer verantwoordelijkheden en spanning dan om het even welke generatie in elk van geschiedenis. De moeders hebben weinig tijd mooier te worden omdat zij proberen om de behoeften van de kinderen samen met een full-time baan in evenwicht te brengen.

De meeste families hangen meer niet de dinerlijst rond omdat zij allen op verschillende programma's zijn, die aan de tanden worden beklemtoond, enkel proberend om omhoog met het tempo van deze generatie van het leven te houden.

Is het om het even welke dan wonder, ongewoon is het niet anymore dichtbij epidemische aantallen mensen die bezwijken aan spanning verwante ziekten te zien? De huidige studies in Canada en de V.S. beweren één in vier mensen in Noord-Amerika „momenteel“ lijden aan één of andere vorm van Chronische Moeheid of Chronische Depressie. Zij voorspellen ook dat acht van de tien mensen in van de huidige generatie en te volgen, slachtoffer aan chronische ziekten als deze, in hun leven zullen vallen. Tragisch ook, zullen veel van hen nooit terugkrijgen!

Het financiële effect van spanning verwante ziekten wordt beweerd om in Miljarden Dollars met verwoestende gevolgen voor bedrijfs en gezondheidszorgkosten te zijn. Maar er is nog een grotere kwestie voor chronische moeheid of depressielijders. De sociale veiligheidsnetten zijn niet daar. In feite, is de chronische depressie nog politiek en sociaal onbegrepen en de maatschappij heeft zeer weinig empathie-eetlust voor het.

Voor velen, is iemand met CFS [het Chronische Syndroom van de Moeheid] of de Chronische spanning-Verwante Depressie, eenvoudig een luie malingerer. Zij moeten niet worden geloofd of coddled. „Zuig het omhoog militair! En keer te werken terug!“ Allen zij vereisen is een schop in de broek. Recht? ….VERKEERD!

Ik kan u vanuit mijn eigen ervaring vertellen dat zij die slachtoffer aan ziekten als deze vallen, het niet vervalsen! Zij zijn geen Malingerers! Zij hebben geen Schop in de Broek nodig, maar zij hebben begrip, de juiste behandeling en onze hulp nodig.

Hoe weet ik het? In 1991 viel ik slachtoffer aan CFS op een tijdstip waarop het medische beroep geen idee had wat het of hoe te om het te behandelen was. Rug riepen zij het toen de Griep van de Yuppie. Ik had het negen martelende maanden en het verwoestte bijna me en mijn familie.

In het laatste paar van decennia, zijn teveel overwerkte en beklemtoonde uit mensen dalend slachtoffer aan wat nu als CFIDS [de Chronische Syndromen van de Deficiëntie van de Moeheid Immune] wordt bedoeld. Deze ziekten worden gemotiveerd door spanning maar zijn virally ook gemotiveerd als in mijn geval waar ik uiteindelijk met het Virus van de Bar Epstein werd gediagnostiseerd.

De wezenlijke vorderingen zijn gemaakt sinds de jaren '90 maar welke problemen me ben dat de lijders nog verdragen associÃërden de sociale vernederingen met leeglopers en worden vaak beoordeeld door anderen en de bedrijven die zij voor hebben gewerkt als phonies. De stigma's als deze verergeren slechts het reeds ontmoedigende gezicht van uitdagingslijders indien zij, in feite, ooit een volledige terugwinning maken.

Om die reden [en op het gevaar af van het lijken het zelf bevorderen] ik schreef een gerechtigd boek, „tot u de Weg“ hebt gelopen. Ik kon op ongeveer het gaan maar in plaats daarvan zal ik enkel wat verstrekken van wat op de rugdekking wordt geschreven.

[Rugdekking]

DE SLAG TERUG NAAR GEZONDHEID VAN HET CHRONISCHE SYNDROOM VAN DE MOEHEID OF CHRONISCHE DEPRESSIE? KAN WORDEN GEWONNEN! … Maar zonder geen HOOP en zonder geen HULP!

??????????????.

Ervaring in levendig detail de echte uitdagingen van een jonge huiselijk man die in 1991 door een geheimzinnige ziekte bekendst in de tijd als „Griep van de Yuppie“ getroffen werd. Een recht-opgedragen verkoper zonder medische voordelen en een vrouw en een kind aan voer, Mislukking voor hem waren nooit een optie.

Getuige uit de eerste hand de strijd van dag tot dag die hij dat inbegrepen lange periodes van depressie, martelende spierpijn en uitputting heeft verdragen die veroorzaakten hem tegelijkertijd aan slaap 24 tot 48 uren.

Lees over hoe, door zijn beproeving, hij erin slaagde om Hoop en een Positieve Houding te handhaven die uiteindelijk de katalysators die in het vinden van nieuwe manieren worden vereist om een ziekte waren te vechten die in vroege jaren '90 beweerde de maatschappij geen ziekte bij allen was.

Verheug me met hem wanneer u ontdekt hij uiteindelijk over zijn ziekte zegevierde en iets ging verwezenlijken bijna iedereen - af en toe zelfs hij - geloofde onmogelijk!

Dit boek is een zinnige echte leek bekijkt hoe de lijders door CFIDS en wat nog belangrijker is worden beïnvloed, stappen zij of caregivers konden en zouden moeten nemen om snelle terugwinning te verzekeren.

De mensen die aan CFIDS evenals caregivers lijden zullen van de logische en pragmatische informatie aan de auteursaandelen ten goede komen die op zijn eigen het afmatten ervaring met de ziekte worden gebaseerd.

De raad is geloofwaardig, pienter en gedacht veroorzakend met een unfailing toewijding aan één kritiek bericht: „Er IS HOOP voor U of u HOOPT TE HELPEN!“

Ik zal niet voor het feit terugschrikken dat door het boek te schrijven ik hoopte om tot het een bestseller te maken. Enerzijds, weet ik er daar teveel lijders zijn wie behoefte beter om te begrijpen wat met hun gezondheid gaat en desperately een bewezen formule of een strategie zoeken om hen te helpen beter worden.

Voor meer informatie betreffende tot u de Weg en/of de manieren hebt gelopen om het te kopen alvorens het de belangrijkste boekhandels raakt, te verzenden gelieve een e-mail naar www.success150.com of paul@success150.com direct te contacteren.